De eerste dagen in Bottlebrush!

Lieve allemaal!

Hier weer een berichtje vanuit Zuid-Afrika!:D
Sorry dat dit even op zich heeft laten wachten, maar onder het motto van: ‘beter laat dan nooit’, bij deze dan toch.
We zitten inmiddels op een andere locatie dan waar we met de Gatewaycamp zaten. De laatste dagen van Gatewaycamp zijn verder goed verlopen. We hebben weer meer van God mogen zien, er is bewust gebeden voor de outreach waar we nu mee bezig zijn, en daarnaast zijn er nog leuke contacten met andere landen gelegd. We verblijven nu op het terrein van ‘the Good News Center’, de kerk waarmee we samenwerken in Bottlebrush (de sloppenwijk waar we werken).

Donderdag en vrijdag waren de eerste dagen in de sloppenwijken. We waren allemaal behoorlijk zenuwachtig voor wat we aan zouden treffen.
De sloppenwijk is inderdaad een puinzooi. Veel krottige huisjes die bijna van ellende uit elkaar vallen, open riolering waarbij we de hemel mogen prijzen dat het winter is en niet zomer, en bergen lege flessen waar wodka of bier in heeft gezeten. Maar wat nog het meeste is opgevallen, is dat de kinderen daar ook gewoon ‘kinderen zijn’. Dit klinkt misschien cryptisch, maar ik bedoel het volgende; op het begin misschien iets afhoudend, maar als ze doorhebben dat je geen kwaad in de zin hebt zijn ze niet meer van je af te slaan. Ze zijn zo snel aan het lachen te maken, ze zijn zo speels, ze zijn zo vrolijk. Ze zijn zo kinds. Dit doet ons bijna vergeten dat we te maken hebben met een wijk waar grote problemen zijn. Verslavingen aan drugs en alcohol, geweld, misbruik en mishandeling zijn aan de orde van de dag. Veel kinderen hebben geen geld om naar school te gaan (maar 2 euro schoolgeld per jaar, en dat toch niet kunnen betalen!). De kinderen dragen afgedragen kleding, poepen in de berm en hebben om de haverklap wormen waardoor ze aan de loop gaan. Dan toch, als die kinderen uiteindelijk over hun eerste schroom heen zijn willen ze je vooral aanraken, beklimmen en beknuffelen.

In de sloppenwijk staat een gebouwtje (op de foto’s het gebouwtje met het binnenplaatsje). Het medische team heeft daar een klein kliniekje ingericht. Het praktische team zal daar een aantal kamers gaan opknappen. Verder heeft het kinderevangelisatie team daar op donderdag met de kinderen gespeeld. Verderop in de wijk is een basketbalveldje waar het sportteam op vrijdag heeft gesport met kinderen en tieners uit de buurt.

Op het binnenplaatsje wordt ook het voedselprogramma gedaan. Drie keer in de week worden ongeveer 1000 voedselpakketjes uitgedeeld aan kinderen. Er zijn altijd wel een paar schooiertjes bij die proberen met twee pakketjes naar huis te gaan, maar gelukkig hebben we Safiso. Safiso woont zelf ook in Bottlebrush en werkt al een paar jaar in samenwerking met the Good News Center in Bottlebrush. Hij kent alle kinderen van de wijk bij naam en is zo van groot belang bij het werk wat de kerk doet in de wijk, en nu ook deze twee weken voor ons. (Safiso is op de foto’s de zwarte man met het zwarte vest met gele streep).

Morgen begint de eerste volle week van werken in Bottlebrush. We hebben allen weer zin om aan de slag te gaan, maar het blijft toch altijd spannend wat je te wachten staat.
We willen jullie gebed vragen voor het team en de wijk. Dat Gods bescherming, wijsheid en liefde op ons mag rusten. Als individuen binnen het team, en als team in het geheel, zodat we die liefde van God op een praktische manier zullen uitdragen naar de mensen in de Bottlebrush.

Bedankt voor jullie gebeden en meeleven. Het allerbeste thuis, we houden jullie op de hoogte, en natuurlijk missen we jullie ook allemaal een beetje;)

Veel liefs namens het Bottlebrushteam, Anniek.