Eindelijk weer nieuws voor de thuisblijvers

((onderstaand bericht had eigenlijk al twee dagen eerder op de blog moeten verschijnen. Door internetproblemen hier is dat niet gelukt, we zetten het er nu alsnog op, maar in de tekst zijn de belevenissen van gister en vandaag niet meegenomen))




Lieve thuisblijvers,




Hier eindelijk het eerste bericht van ons team vanuit Zuid-Afrika! Na een lange reis van 33 uur zijn we uiteindelijk veilig aangekomen in Durban! Het was een vermoeiende maar gezellige reis, waarin we tijd hadden om elkaar beter te leren kennen.

Toen we aankwamen werden we warm verwelkomd door allemaal enthousiaste medewerkers van Gatewaycamp, die allemaal erg blij dat we waren aangekomen. Zo konden we om half twaalf ’s avonds nog aanschuiven voor het avondeten. In de bus hadden we gehoord dat we ons moesten voorbereiden op een nacht op de grond slapen, maar in het klooster bleken gelukkig toch nog genoeg matrassen te zijn! Nadat we snel ons matrasje hadden gepakt, konden we nog douchen (33 uur lang niet jezelf kunnen opfrissen!), en als een blok in slaap te vallen (liggend).




De volgende morgen konden we uitslapen tot tien uur en kwamen allerlei teams uit andere landen binnen. De rest van de dag waren we verder vrij en konden we lekker tot rust komen en het terrein verkennen. Zo hebben we gevoetbald, gezwommen (in een ietwat groen en ijskoud zwembad) en lekker in de zon gelegen. Je kon merken dat het team wat meer tot rust kwam en dat de gezelligheid die we met elkaar hebben echt zorgt voor een goede sfeer.




We slapen in een oud nonnenklooster, vlak bij Durban. Het klooster bestaan uit verschillende gebouwen, gescheiden door tuinen waar veel plekjes zijn om even te kunnen zitten. We slapen met ongeveer vier mensen in wat vroeger een oude nonnencel was. Elke kamer is opgeknapt en heeft een eigen wastafel. Daarnaast zijn er genoeg wc’s en douches. De eerste dagen was het wat uitzoeken waar de warme douches zaten, wat er soms voor zorgde dat je onverhoopt onder een ijskoude douche je haar moest wassen. Hopelijk worden er binnenkort foto’s van de accommodatie op de blog zetten, maar helaas is het internet hier erg langzaam en duur, wat het wat lastiger maakt.




Terwijl we het terrein aan het verkennen waren, kwamen de verschillende teams dus binnendruppelen en kon ’s avonds het Gatewaycamp beginnen! Het werd geopend met een dans door Amerikaanse dansers die hier speciaal voor naar Zuid-Afrika waren gekomen. Vervolgens werd het een avond van aanbidding en werd uitgelegd hoe God het op harten van mensen had gelegd om met het initiatief ‘Gatewaycamp’ te starten, waar wij nu van mogen meegenieten;)




Het Gatewaycamp houdt in dat we met landen van over de hele wereld bij elkaar komen om God te aanbidden en van Hem te leren. Verder zijn we bezig om ons hart voor te bereiden op de outreach die volgende week begint. De initiatiefnemers hebben het op hun hart om verschillende naties bij elkaar te brengen en ondanks de verschillen een eenheid te vormen. Zo zijn er nu bijvoorbeeld groepen uit Hong Kong, Brazilie, Zuid-Afrika, Zwitserland, Noorwegen, Frankrijk etc. Het overkoepelende thema van Gatewaycamp is ‘DEEPER, CLOSER, FURTHER’.




De volgende morgen kregen we een boekje met Bijbelstudies en overige informatie, waaronder een indeling van de dagen. De dagen hier zijn druk en vol gepland. De globale dagindeling ziet er als volgt uit:

Ontbijt: 07.00 uur (!!!), stille tijd met het team (samen focussen op God), ochtenddienst (aanbidding van God en een preek), lunch, eventueel corvee, workshops (over verschillende onderwerpen waar je uit kan kiezen), vrije tijd, avondeten, vrije tijd, avonddienst (aanbidding en preek), dan in principe vrije tijd, maar de diensten lopen vaak zo erg uit dat het gelijk bedtijd is;)




Dit is de indeling van de dagen, maar elke dag heeft zijn eigen thema. Voor vrijdag was dit: DEEPER in our relationship with God. Zaterdag hadden we het over CLOSER to one another (gericht zijn om dichter tot elkaar te komen). In de avonddienst hadden we het onder andere over de relatie met je ouders, en daarbij ook de relatie met God, onze hemelse Vader. Zondag hadden we over united to reach FURTHER. Wat deze dag vooral bijzonder maakte, was dat we een ‘Festival of the Nations’ hadden. Dit hield in dat ieder land op zoek ging naar zijn kwaliteiten en hoe je daarmee een andere natie tot zegen kan zijn, maar ook wat je zwakheden als natie zijn en hoe je daarin van andere landen kan leren.

Aan het eind van de middag kon elk land zich presenteren, door middel van een kraampje waar je typische dingen van jouw land kon laten zien. Daarnaast voerde elk land een korte act op. Wij als Nederlanders hadden ons uitgedost in oranje en rood-wit-blauwe kledij, met dropjes in ons kraampje. Toen we onze act mochten opvoeren hebben we voor iedereen laten zien hoe Nederland feestviert: ‘We zijn er weer bij en dat is priiiihiimaaaa….viivaaaa Hollandiaaa…’, inclusief een polonaise waarbij we als een stel boeren door het publiek zijn gehost. Na ons kwamen de Brazilianen met een geweldig ritmische en stoere dans, waarbij je je als Nederlander toch even achter je oren krabt, omdat wel heel duidelijk werd dat wij níet van nature die soepelheid en ritme in ons bloed hebben;) Maar even goed een goede sfeer tussen de verschillende naties en er werd een hoop afgelachen.




Ondanks de verschillen in taal, cultuur en geloofsuitingen, merk je een sterk gevoel van je verbondenheid, omdat je allemaal in dezelfde God gelooft. In de avonddienst kwam in de preek ook naar voren dat door verbonden te zijn met dezelfde God, wij ook verbonden zijn met de mensen hier, ook al heb je een andere achtergrond.




Vandaag is het thema ‘EMPOWERED by the Holy Spirit’ (vervulling van de Heilige Geest), morgen zal dit ‘GOING with the gospel’ zijn, als laatste voorbereiding voor de teams, voordat iedereen op outreach gaat.




Woensdag zullen we hier weer uit het klooster vertrekken. Tijdens de outreach zullen we dus ergens anders slapen, als het goed is dichter bij de sloppenwijk. Hoogstwaarschijnlijk wordt de nieuwe locatie een kerk waar we mee samenwerken, deze staat vlak bij Bottlebrush. De laatste dingen worden hiervoor nog geregeld, dus we kunnen dat nu nog niet met zekerheid zeggen. In de volgende blog zal hier mee duidelijkheid over zijn, en zullen we ook het adres geven van een eventuele nieuwe lokatie.




Dit was het voor nu;) We hopen dat jullie een indruk hebben kunnen krijgen van onze tijd hier. We zouden jullie willen vragen om te bidden voor ons team, met name voor kracht. De weinige slaap en vele indrukken zorgen voor vermoeidheid en kleine kwaaltjes. Maar geen zorgen, de sfeer is erg goed en we merken dat we als team steeds meer naar elkaar toe groeien.

Bedankt dat jullie met ons meeleven en hopelijk horen jullie weer snel van ons!




Veel liefs en Gods zegen, namens het team,




Margriet en Anniek